Zebra Voorlichting

HELP! MIJN KIND BESCHADIGT ZICHZELF

Avonden voor ouders en naasten

YOU ARE NOT ALONE

Lotgenotendagen en gespreksgroepen

HOE GA JE OM MET AUTOMUTILATIE?

Voorlichting voor artsen en verpleegkundigen

EEN CLIËNT DOET ZICHZELF PIJN, EN NU?

Advies en voorlichting aan GGZ professionals

Wie zijn wij?

Wij zijn een stichting die zich inzet voor het doorbreken van de taboes en stigma's op zelfbeschadiging en het delen van ons ervarings- en herstelverhaal. Voor zowel lotgenoten, de omgeving van lotgenoten als professionals in de GGZ en medische wereld.

ZEBRA staat voor Zelfbeschadiging Erkennen Begrijpen Reduceren & Accepteren. Ook staat de naam symbool voor de littekens die achterblijven op de huid van mensen die te maken hebben gehad met zelfbeschadiging.

Nicole is ZEBRA Voorlichting in 2015 begonnen vanuit haar eigen ervaringsdeskundigheid. in 2017 is Zebra Voorlichting officieel een stichting geworden. Nicole won in november 2016 de roos van Elisabeth (Elisabethfonds) voor haar voorlichtingen/activiteiten met ZEBRA en heeft besloten om vanaf dat punt de stichting vorm te gaan geven.

Sabine is ervaringsdeskundige en zet zich sinds 2016 in voor ZEBRA voorlichting. Zij leerde Nicole kennen in 2010 als lotgenoot.

Marijke is maatschappelijk werkster en ondersteund de stichting met advies en houdt toezicht op de gang van zaken binnen de stichting.

Voor lotgenoten organiseren wij lotgenotendagen en thema middagen. Wij verzorgen ouder- en naastenavonden voor de omgeving van mensen die zichzelf beschadigen. Hier geven wij uitleg, beantwoorden wij vragen en geven wij tips mee die thuis toepasbaar zijn. Voor artsen en verpleegkundigen organiseren wij trainingen over bejegening en geven wij informatie over zelfbeschadiging. Voor GGZ professionals zijn wij een partner die graag meedenkt in het herstelproces van jongeren en (jong)volwassenen die te maken hebben met automutilatie.

Wij hopen het stigma en taboe op zelfbeschadiging te kunnen verminderen en daarmee het onderwerp meer bespreekbaar te maken in de (Nederlandse) samenleving. Door meer in de openheid te treden met dit onderwerp hopen wij dat mensen die kampen met deze problematiek eerder aan de bel trekken en geholpen kunnen worden.

Daarnaast zijn wij ervan overtuigd dat wanneer de omgeving (ouders/partners & naasten), de hulpverleners (GGZ) en artsen/medici/verpleegkundigen meer van het onderwerp Zelfbeschadiging weten er op een meer begripvolle wijze gereageerd kan worden, wat het herstel van lotgenoten ten goede komt.

In ons overzicht evenementen vindt u de activiteiten die nog plaatsvinden. Ook kunt u kijken bij ‘voor wie’ en daar de keus maken uit lotgenoten, ouders/naasten, hulpverleners of artsen/verpleegkundigen om de activiteiten binnen uw interessegebied weer te geven.

Wij zijn een stichting zonder winstoogmerk en proberen de kosten zo laag mogelijk te houden. Echter kost de huisvesting en het (gratis) aanbieden van lotgenoten- en ouder/naastenbijeenkomsten veel geld. Daarom zijn wij afhankelijk van donaties. U kunt ons helpen door donateur te worden maar bijvoorbeeld ook door zelf sponsoracties op te zetten voor onze stichting of vrijwilligerswerk te doen voor ons. Meer informatie via info@zebravoorlichting.nl

Stichting Zebra Voorlichting hoopt op korte termijn in het bezit te zijn van een ANBI status. ANBI staat voor Algemeen Nut Beogende Instelling met als RSIN nummer: 857369064.

Stichting Zebra Voorlichting heeft als doelstelling het verzorgen van zelfbeschadiging vanuit ervaringsdeskundigheid. Voor zowel lotgenoten, ouders/naasten, professionals in de zorg en GGZ. Tot dit doel behoort niet het doen van uitkering aan de oprichter of hen die deel uit maken van de organen van de stichting.

De bestuursleden kunnen aanspraak maken op een onkostenvergoeding van maximaal € 250,00 per maand afhankelijk van de werkzaamheden / onkosten.  

De vrijwilligers worden betaald conform een onkostenvergoeding met een maximum van € 150 per maand, € 1500 per jaar.  Externe sprekers/deskundigen worden gecompenseerd met een kleinigheidje in de vorm van een bos bloemen of cadeaubon van maximaal € 20,00 per keer.
Alle bovenstaande vergoedingen (met uitzondering van de vrijwilligersvergoeding) worden pas gedaan als de schuld van de oprichting afbetaald is.

Ons beleidsplan bekijkt u hier.Beleidsplan Stichting Zebra Voorlichting

Tevens vind u hier onze financiële verantwoording. Gezien wij gestart zijn in 2017 volgt in januari 2018 een verslag van uitgevoerde activiteiten.

Lotgenoten

hand2

Ouders en Naasten

shutterstock_210886180

Artsen en verpleegkundigen

shutterstock_271845803

GGZ / Hulpverleners

shutterstock_516046135

Wie zijn wij?

Wij zijn een stichting die zich inzet voor het doorbreken van de taboes en stigma's op zelfbeschadiging en het delen van ons ervarings- en herstelverhaal. Voor zowel lotgenoten, de omgeving van lotgenoten als professionals in de GGZ en medische wereld.

ZEBRA staat voor Zelfbeschadiging Erkennen Begrijpen Reduceren & Accepteren. Ook staat de naam symbool voor de littekens die achterblijven op de huid van mensen die te maken hebben gehad met zelfbeschadiging.

Nicole is ZEBRA Voorlichting in 2015 begonnen vanuit haar eigen ervaringsdeskundigheid. in 2017 is Zebra Voorlichting officieel een stichting geworden. Nicole won in november 2016 de roos van Elisabeth (Elisabethfonds) voor haar voorlichtingen/activiteiten met ZEBRA en heeft besloten om vanaf dat punt de stichting vorm te gaan geven.

Sabine is ervaringsdeskundige en zet zich sinds 2016 in voor ZEBRA voorlichting. Zij leerde Nicole kennen in 2010 als lotgenoot.

Marijke is maatschappelijk werkster en ondersteund de stichting met advies en houdt toezicht op de gang van zaken binnen de stichting.

Voor lotgenoten organiseren wij lotgenotendagen en thema middagen. Wij verzorgen ouder- en naastenavonden voor de omgeving van mensen die zichzelf beschadigen. Hier geven wij uitleg, beantwoorden wij vragen en geven wij tips mee die thuis toepasbaar zijn. Voor artsen en verpleegkundigen organiseren wij trainingen over bejegening en geven wij informatie over zelfbeschadiging. Voor GGZ professionals zijn wij een partner die graag meedenkt in het herstelproces van jongeren en (jong)volwassenen die te maken hebben met automutilatie.

Wij hopen het stigma en taboe op zelfbeschadiging te kunnen verminderen en daarmee het onderwerp meer bespreekbaar te maken in de (Nederlandse) samenleving. Door meer in de openheid te treden met dit onderwerp hopen wij dat mensen die kampen met deze problematiek eerder aan de bel trekken en geholpen kunnen worden.

Daarnaast zijn wij ervan overtuigd dat wanneer de omgeving (ouders/partners & naasten), de hulpverleners (GGZ) en artsen/medici/verpleegkundigen meer van het onderwerp Zelfbeschadiging weten er op een meer begripvolle wijze gereageerd kan worden, wat het herstel van lotgenoten ten goede komt.

In ons overzicht evenementen vindt u de activiteiten die nog plaatsvinden. Ook kunt u kijken bij ‘voor wie’ en daar de keus maken uit lotgenoten, ouders/naasten, hulpverleners of artsen/verpleegkundigen om de activiteiten binnen uw interessegebied weer te geven.

Wij zijn een stichting zonder winstoogmerk en proberen de kosten zo laag mogelijk te houden. Echter kost de huisvesting en het (gratis) aanbieden van lotgenoten- en ouder/naastenbijeenkomsten veel geld. Daarom zijn wij afhankelijk van donaties. U kunt ons helpen door donateur te worden maar bijvoorbeeld ook door zelf sponsoracties op te zetten voor onze stichting of vrijwilligerswerk te doen voor ons. Meer informatie via info@zebravoorlichting.nl

Voorlichting voor Artsen en Verpleegkundigen

Hoe ga je om met een patiënt die zichzelf beschadigt heeft? Verdoof je wel of niet? Wat verwacht een patiënt die met een zelf toegebrachte wond op de SEH komt? Is het aandacht vragen? Waarom komt deze patiënt elke week weer opnieuw?
Zomaar wat vragen die bij u te binnen kunnen schieten op het moment dat u een patiënt behandeld met wonden die hij of zij zichzelf opzettelijk heeft toegebracht. Graag komen wij bij u in de praktijk om uw team, staff op de SEH of verpleegkundigen voor te lichten over zelfbeschadiging. Vanuit ervaringsdeskundigheid beantwoorden wij uw vragen en leggen wij interessante stellingen aan u voor.

Een interactieve voorlichting waarbij zowel feiten, achtergrondproblematiek, ervaringsverhalen als stellingen en ruimte voor discussie onderdeel van het programma zijn

Geplande bijeenkomsten

Wij organiseren naast de ‘voorlichtingen op locatie’ ook 2 keer per jaar een inloopvoorlichting. Voor mensen die werkzaam zijn binnen huisartsenpraktijken, spoedeisende hulp afdelingen of huisartsenposten. Deze avonden zijn ook toegankelijk voor studenten die een opleiding volgen in deze richting.

De eerstvolgende inloop-bijeenkomst is binnenkort. Houdt onze website/facebook in de gaten voor meer informatie hierover.  De kosten bedragen € 10,- per deelnemer (studenten krijgen een korting van € 5,00). Aanmelden kan via info@zebravoorlichting.nl onder vermelding van uw naam, functie en praktijk/ziekenhuisnaam

“Nicole heeft meerdere lessen over ‘zelfbeschadiging’ verzorgd voor de HBO-V GGZ studenten. De reacties van de studenten , werkzaam in algemeen ziekenhuis, geestelijke gezondheidszorg en wijkzorg, waren erg positief. Reden hiervoor is dat de inhoud op maat is; persoonlijk, theoretisch onderbouwd, openhartig en met humor. Mijn indruk is dat Nicole bij de aanwezigen aandachtig houdt door de mix van deze kwaliteiten. Hierdoor schetst ze geen beeld van ‘zielige mensen die zelfbeschadiging toepassen’  maar van autonome mensen met een ineffectieve wijze van omgaan met klachten.
Aanrader!”

Paul Oosterholt, Docent Academie Gezondheidszorg

Hulpverleners

Als hulpverlener wil je graag een cliënt zo goed mogelijk begeleiden. Echter is zelfbeschadiging en de daaraan ten grondslag liggende problematiek complexe materie. Het is ingewikkeld om te begrijpen wat er in het hoofd van iemand omgaat die zichzelf moedwillig pijn doet en zelfs het eigen lichaam verminkt.

Met een ervaringsdeskundige in gesprek gaan kan verheldering geven over het denkpatroon van iemand die zichzelf beschadigd. De vragen die u niet aan cliënten kan of mag stellen kunt u hier wel kwijt.

Wij verzorgen zowel voorlichtingen in teams als advies op individueel niveau. Ook kunnen wij bijstaan in het begeleiden van gesprekken met cliënten waar u het gevoel heeft vast te lopen op het gebied van het zelfbeschadigende gedrag. Hierin nemen wij dan een extern – adviserende rol aan.

Geplande bijeenkomsten

Wij organiseren voorlichtingen voor teams in de GGZ enkel op afspraak. Dit zijn altijd besloten bijeenkomsten in verband met de eventueel te bespreken casussen.

Voor vragen of informatie kunt u contact opnemen met Nicole van Zebra Voorlichting via nicole@zebravoorlichting.nl.

Referenties

“Het was fijn om even te sparren met iemand die een aantal jaar geleden ‘aan de andere kant van de tafel zat’. Om samen te kijken waarom het behandelplan wat we hebben opgesteld zo stagneert.” *POH-GGZ*

“De cliënt reageerde goed op het ervaringsverhaal. Het is vooral de combinatie van ervaring, herstel en begrip die maakt dat de cliënt zich gehoord voelde en daarmee de deur weer open was voor behandeling van mij” *psycholoog*

“Ik merkte dat ik vaak opmerkingen maak die onbewust kwetsend kunnen zijn voor iemand die te maken heeft met zelfbeschadiging. Een hele verhelderende middag. Een aanrader voor elke (ggz) hulpverlener!” *sociaal psychiatrisch verpleegkundige*

“Een mooie discussie over het gebruik van non-zelfbeschadigingsovereenkomsten. Bijzonder hoe Nicole als ervaringsdeskundige zowel de kant van cliënt als die van hulpverlener kan invoelen en daarmee de discussie een meerwaarde geeft” *psychiater*

Lotgenotendagen en Lotgenotencontact

Toen ik mijzelf beschadigde voelde ik mij vooral alleen, eenzaam, niet gezien en niet gehoord. Ik had het gevoel dat niemand mij begreep. Tot ik in contact kwam met lotgenoten. Er zijn een aantal plekken waar je enorm veel lotgenoten kunt vinden. Zo heb ik zelf enorm veel aan het forum van de Landelijke Stichting Zelfbeschadiging gehad in de tijd dat ik mijzelf beschadigde.

Mensen die naar me luisterden, me tips gaven als ik even niet meer wist hoe ik in de jungle van GGZ netwerken moest overleven of gewoon even vroegen hoe het met me ging. Voor online lotgenotencontact verwijzen wij dan ook graag door naar het forum van de LSZ.

Wij verzorgen een aantal keren per jaar gespreksgroepen en lotgenotendagen. De gespreksgroepen zijn gericht op bepaalde thema’s binnen het onderwerp zelfbeschadiging. De lotgenotendagen zijn vooral dagen om anderen te ontmoeten, hoop te putten uit herstelverhalen en ‘jezelf zijn’

Geplande bijeenkomsten

Wij organiseren naast de ‘lotgenotendagen’ ook regelmatig gespreksgroepen met een thema.

De bijeenkomsten voor 2017 voor lotgenoten zijn gepland op:

  • Lotgenotenpicknick
    Zaterdag 3 juni, 12.30 verzamelen station Arnhem.
    13.00 – 16.00 uur in Sonsbeekpark Arnhem
  • Themamiddag: Hulpverlening
    6 juli 2017, 14.00 – 16.00 uur (inloop 13.45-13.55)
    Molenstraat 30 in Enschede (in samenwerking met Ixta Noa Enschede)
  • Themamiddag: Zelfzorg
    17 augustus 2017, 15.00 – 17.00 uur
    Kantoor Zebra Voorlichting: Boulevard 1945 – 3 in Enschede
  • Themamiddag: Relaties / Sociale contacten
    2 september 2017, 15.00 – 17.00 uur
    Kantoor Zebra Voorlichting: Boulevard 1945 – 3 in Enschede
  • Themamiddag: Thema volgt zsm
    5 oktober 2017, 15.00 – 17.00 uur
    Kantoor Zebra Voorlichting: Boulevard 1945 – 3 in Enschede
  • Themamiddag: Winter
    2 november 2017, 14.00 – 16.00 uur (inloop 13.45-13.55)
    Molenstraat 30 in Enschede (in samenwerking met Ixta Noa Enschede
  • Themamiddag: Feestdagen
    7 december 2017, 15.00 – 17.00 uur
    Kantoor Zebra Voorlichting: Boulevard 1945 – 3 in Enschede

Aanmelden kan via info@zebravoorlichting.nl. Deze middagen zijn uiteraard kosteloos

Referenties

“De themamiddag was enorm fijn. We hebben gepraat, gelachen, gehuild. Even niet met een hulpverlener praten maar met gelijkgestemden over mijn problemen” *lotgenoot*

“Ik vond het heel erg eng om te komen maar ik heb absoluut geen spijt. Het was fijn om te praten met een ervaringsdeskundige en de andere lotgenoten. Om herkenning en begrip te krijgen en een duwtje in de goede richting” *lotgenoot*



Voorlichting voor Ouders en Naasten

Omgaan met een zoon, dochter, broer, zus, vriend, vriendin, man of vrouw die zichzelf beschadigt is gecompliceerd. Het roept enorm veel gevoelens bij uzelf op en vaak voelt u zich machteloos in hoe u kunt helpen. Een enorme berg aan vragen, maar vaak kunt u niet bij uw naaste terecht omdat hij of zij het te moeilijk vind om erover te praten.

Wij verzorgen ouder- en naastenavonden voor mensen die in hun directe omgeving te maken hebben met iemand die zichzelf beschadigt. Wat helpt wel? Wat helpt niet? Wat kun je doen? En hoe ga je om met je eigen gevoelens?

Een interactieve voorlichting waarbij zowel feiten, achtergrondproblematiek, ervaringsverhalen als uw eigen verhaal en vragen onderdeel van de avond zijn.

Geplande bijeenkomsten

Wij organiseren naast de ‘ouderavonden’ ook regelmatig avonden bij mensen op locatie. Mocht u zelf een groep(je) ouders samen kunnen stellen in uw regio dan komen wij bij u op locatie.

De eerstvolgende bijeenkomsten voor ouders en naasten zijn gepland op:

  • 8 juni 2017, 19.00 – 22.00 opvolgbijeenkomst
    Boulevard 1945-3, 7511 AA Enschede
  • 10 juli 2017,  19.00 – 22.00 1e bijeenkomst
    Boulevard 1945-3, 7511 AA Enschede
  • 29 augustus 2017,  19.00 – 22.00 opvolgbijeenkomst
    Boulevard 1945-3, 7511 AA Enschede
  • 21 september 2017,  19.00 – 22.00 opvolgbijeenkomst
    Boulevard 1945-3, 7511 AA Enschede
  • 9 oktober 2017, 19.00 – 22.00 1e bijeenkomst
    Boulevard 1945-3, 7511 AA Enschede
  • 2 november 2017,  19.00 – 22.00 opvolgbijeenkomst
    Boulevard 1945-3, 7511 AA Enschede
  • 7 december 2017,  19.00 – 22.00 opvolgbijeenkomst
    Boulevard 1945-3, 7511 AA Enschede

De avond is kosteloos voor ouders en naasten. Wij vragen enkel een kleine bijdrage voor de koffie en thee en zijn enorm dankbaar indien u donateur wilt worden of een vrije gift wilt geven voor onze stichting.

De opvolgbijeenkomsten zijn voor de ouders en naasten die op een eerdere ouder/naastenbijeenkomst zijn geweest en even willen sparren over hoe het nu gaat of behoefte hebben aan contact met andere ouders.

Aanmelden kan via info@zebravoorlichting.nl

Referenties

“Ik had geen hoop meer dat het nog goed kwam met mijn dochter maar nu ik jou verhaal hoor en hoor hoe jij het hebt gedaan en hoe sterk jij bent krijg ik weer hoop” *moeder van een lotgenoot*

“Een avond waarbij ik concrete handvatten kreeg om om te gaan met de problematiek waar wij dagelijks mee te maken hebben bij onze dochter. Dankjewel ZEBRA Voorlichting voor de informatie, jouw verhaal en vooral de concrete tips om te leren omgaan met zelfbeschadiging”. *vader van een zoon van 16 die zichzelf beschadigd*

 

 

NIEUWS & AGENDA

Wij organiseren diverse themamiddagen voor lotgenoten en inloopavonden voor ouders en naasten. Voor artsen, verpleegkundigen en professionals in de zorg stemmen wij graag de datum met u af. Hiervoor kunt u contact met ons opnemen.

In de mediasectie vind u onze interviews en nieuwspublicaties

Klik op de zebra om onze nieuwsbrief te ontvangen

Klik op de afbeelding om onze evenementen te bekijken

shutterstock_516046135

Onze nieuwsbrief ontvangen? Klik op de ZEBRA!

shutterstock_87445868

 

 

Deze kerstbal is bijzonder! Krijgt hij een plekje in jouw boom?

Deze kerstbal is bijzonder, hij is anders dan andere kerstballen. Misschien heeft hij iets meer streepjes. Maar hij is net als de andere ballen rond, glimt en heeft een lusje. Dat maakt deze bal zo bijzonder. Hij is eigenlijk net als de andere ballen. Alleen een paar streepjes meer. Net zoals ik, ik ben net zoals jij, alleen heb ik een paar streepjes meer...

Deze bal staat symbool voor ZEBRA voorlichting. De ZEBRA strepen staan symbool voor de littekens die mensen die zichzelf beschadigen of beschadigd hebben in het verleden dagelijks met zich meedragen. Vaak liggen er ernstige trauma’s en psychische problemen ten grondslag aan deze uiting. Wij geven voorlichting aan lotgenoten, ouders, naasten over zelfbeschadiging. Wat het is en hoe je ermee omgaat. Ook trainen wij hulpverleners en artsen/verpleegkundigen in de bejegening en correcte wondbehandeling van mensen die zichzelf beschadigen.

Onze stichting heeft nog geen subsidies of fondsen gevonden die ons ondersteunen. Wij krijgen wel veel donaties van lotgenoten en ouders die we geholpen hebben. Ook hebben we wel wat financiële middelen dankzij het winnen van de Roos van Elisabeth, het lopen van de Nijmeegse Vierdaagse waar Marja Toom voor ons een groot sponsorbedrag bij elkaar heeft gelopen en de opbrengsten van onze zebra-ribbon armbandjes. Om ook komend jaar onze voorlichtingen kosteloos te kunnen blijven aanbieden is uw steun meer dan welkom!

Daarom een vraag aan jullie: krijgt deze bal een plekje in jouw boom? Wij maken de ballen samen met onze vrijwilligers. De materiaalkosten zijn €1,00 per bal. Dus we verkopen ze voor €5,00 zodat van elke bal €4,00 naar de stichting kan om ook volgend jaar weer activiteiten voor lotgenoten / ouders te organiseren!

Zelfbeschadiging is een coping mechanisme die net zoals eetproblemen, verslavingsproblemen of dwangstoornissen een grote impact hebben op de persoon zelf en zijn of haar omgeving. Echter blijven de littekens bij zelfbeschadiging het leven lang zichtbaar en heerst er veel taboe en schaamte op dit onderwerp. Daarom zijn onze voorlichtingen zo belangrijk!

Mensen die zichzelf beschadigen trekken zich vaak terug, zwijgen over hun probleem uit schaamte of angst voor afwijzing. Laten wij samen die stilte doorbreken. Deze kerstbal hang jij in je kerstboom of in die van iemand die je dierbaar is. En mocht iemand nou rond de kerstdagen vragen “wat doet die ZEBRA bal daar in de boom” dan hoop ik dat jij de stilte wilt doorbreken namens een heleboel mensen en het onderwerp bespreekbaar maakt.

Namens ZEBRA voorlichting bedankt!
Nicole ter Morsche

Wie zijn wij?

Wij zijn een stichting die zich inzet voor het doorbreken van de taboes en stigma's op zelfbeschadiging en het delen van ons ervarings- en herstelverhaal. Voor zowel lotgenoten, de omgeving van lotgenoten als professionals in de GGZ en medische wereld.

ZEBRA staat voor Zelfbeschadiging Erkennen Begrijpen Reduceren & Accepteren. Ook staat de naam symbool voor de littekens die achterblijven op de huid van mensen die te maken hebben gehad met zelfbeschadiging.

Nicole is ZEBRA Voorlichting in 2015 begonnen vanuit haar eigen ervaringsdeskundigheid. in 2017 is Zebra Voorlichting officieel een stichting geworden. Nicole won in november 2016 de roos van Elisabeth (Elisabethfonds) voor haar voorlichtingen/activiteiten met ZEBRA en heeft besloten om vanaf dat punt de stichting vorm te gaan geven.

Sabine is ervaringsdeskundige en zet zich sinds 2016 in voor ZEBRA voorlichting. Zij leerde Nicole kennen in 2010 als lotgenoot.

Marijke is maatschappelijk werkster en ondersteund de stichting met advies en houdt toezicht op de gang van zaken binnen de stichting.

Voor lotgenoten organiseren wij lotgenotendagen en thema middagen. Wij verzorgen ouder- en naastenavonden voor de omgeving van mensen die zichzelf beschadigen. Hier geven wij uitleg, beantwoorden wij vragen en geven wij tips mee die thuis toepasbaar zijn. Voor artsen en verpleegkundigen organiseren wij trainingen over bejegening en geven wij informatie over zelfbeschadiging. Voor GGZ professionals zijn wij een partner die graag meedenkt in het herstelproces van jongeren en (jong)volwassenen die te maken hebben met automutilatie.

Wij hopen het stigma en taboe op zelfbeschadiging te kunnen verminderen en daarmee het onderwerp meer bespreekbaar te maken in de (Nederlandse) samenleving. Door meer in de openheid te treden met dit onderwerp hopen wij dat mensen die kampen met deze problematiek eerder aan de bel trekken en geholpen kunnen worden.

Daarnaast zijn wij ervan overtuigd dat wanneer de omgeving (ouders/partners & naasten), de hulpverleners (GGZ) en artsen/medici/verpleegkundigen meer van het onderwerp Zelfbeschadiging weten er op een meer begripvolle wijze gereageerd kan worden, wat het herstel van lotgenoten ten goede komt.

In ons overzicht evenementen vindt u de activiteiten die nog plaatsvinden. Ook kunt u kijken bij ‘voor wie’ en daar de keus maken uit lotgenoten, ouders/naasten, hulpverleners of artsen/verpleegkundigen om de activiteiten binnen uw interessegebied weer te geven.

Wij zijn een stichting zonder winstoogmerk en proberen de kosten zo laag mogelijk te houden. Echter kost de huisvesting en het (gratis) aanbieden van lotgenoten- en ouder/naastenbijeenkomsten veel geld. Daarom zijn wij afhankelijk van donaties. U kunt ons helpen door donateur te worden maar bijvoorbeeld ook door zelf sponsoracties op te zetten voor onze stichting of vrijwilligerswerk te doen voor ons. Meer informatie via info@zebravoorlichting.nl

Onze nieuwsbrief ontvangen? Klik op de ZEBRA!

shutterstock_87445868

Artikelen over Zelfbeschadiging of onze stichting

Artikelen

Haar zelfbeschadiging is erger dan die van mij
Door: Meike van MeiZorg

Een vraag die op het eerste gezicht vrij bizar overkomt: wanneer is zelfbeschadiging erg genoeg? Zelfbeschadiging is altijd erg. Dat is iets wat wij als lotgenoten allemaal zullen beamen. Maar voelen we dit ook echt zo?

We vergelijken allemaal. Ik hoor het regelmatig: “Ik heb mezelf nooit echt beschadigd. Ja, een paar krasjes, maar niet echt.” Of: “Ik heb geen littekens, dus bij mij was het niet echt.” Hoe kan het niet echt zijn als je je zo wanhopig voelt dat je ervoor kiest om je eigen lichaam iets aan te doen?
Op een forum over zelfbeschadiging is het regelmatig onderwerp van discussie, vergelijken. “Mijn zelfbeschadiging stelt niets voor als ik de verhalen hier lees.” “Ik voel me zo’n aansteller als ik over mijn zelfbeschadiging schrijf, want ik hoef nooit gehecht te worden.” “Bij mij valt het allemaal wel mee, ik zou soms willen dat het erger was zodat ik serieus genomen zou worden.” Het breekt mijn hart als ik dit soort dingen lees. Ook al weet ik dat het voor een deel onvermijdelijk is. Vergelijken doen we allemaal, we vergelijken die cijfers die we op school halen met die van klasgenoten, ons huis met dat van vrienden en ons inkomen met dat van collega’s.
Het gevaar bij vergelijken van zelfbeschadiging is dat het ertoe leidt dat zelfbeschadiging ‘normaal’ wordt. Ik heb dit zelf ook ervaren. Ik herinner me nog heel goed dat een therapiegenootje tegen mij zei dat ze erg geschrokken was van mijn zelfbeschadiging, want die vond ze heel heftig. Ik haalde mijn schouders op en zei: “dat valt wel mee hoor, ik ken ergere verhalen.” Achteraf schrok ik hiervan. Ik maakte het voor mezelf bijna normaal wat ik deed, want ik kende zoveel mensen die het deden, waarvan sommigen ‘ernstiger’ dan ik. Het behoeft geen uitleg dat dat het een stuk moeilijker maakt om ermee te stoppen. Waarom zou je stoppen met iets dat wel meevalt? Totdat ik aan een vraag dacht die iemand me eerder gesteld had: “stel dat je wat je bij jezelf gedaan hebt bij mij zou doen.” Ik stelde het me voor en het voelde afgrijselijk. Zoiets zou ik nooit doen. Maar ik deed het wel, bij mezelf.

Zelfbeschadiging is een uiting van pijn, wanhopig en heftige emoties, net als huilen. Sommige mensen huilen een paar stille tranen, anderen huilen met harde geluiden en veel snot. Als iemand gehuild heeft vraag je niet: “hoe hard huilde je dan?” of “kan je nu nog zien dat je gehuild hebt?” Je vraagt naar iemands pijn, wat iemand aan het huilen maakte. Zo is het ook met zelfbeschadiging. Het gaat niet om de manier waarop je jezelf beschadigd of hoe (on)zichtbaar dat is. Het gaat om de pijn die erachter ligt.

Als je iemand met littekens ziet, kun jij dan denken: ‘dat is iemand net als ik, die heeft veel pijn (gehad)’ of ga je meteen vergelijken? Kan jij voorbij je eigen wonden en littekens kijken naar wat erachter zit? Respecteer jij je littekens zoals ze zijn of moeten ze anders zijn, kleiner, groter, dikker, dunner? En hoe zou het zijn als jij de littekens van een ander zou hebben? Zou dat jou van binnen veranderen? Zou dat jouw pijn meer of minder maken?
Achter de littekens, of beter gezegd, achter de huid (want niet bij iedereen is de zelfbeschadiging nog zichtbaar) zijn we allemaal hetzelfde. We hebben allemaal pijn waar we niet goed mee om kunnen gaan of niet goed mee om konden gaan. Gelukkig kan ik nu het laatste zeggen.

www.meizorg.nl

‘Zelfbeschadiging is een ernstig symptoom van een onderliggende problematiek’

Eén van de kenmerken van een borderline persoonlijkheidsstoornis is zelfbeschadiging. Net als borderline is dit een onderwerp vol stigma’s en vooroordelen. Uit onwetendheid of onbegrip worden de raarste dingen geroepen, waardoor de angst en schaamte bij diegene die zichzelf beschadigt alleen maar toeneemt. De Landelijke Stichting Zelfbeschadiging maakt zich al jaren hard voor deze laatste groep. Zo proberen ze via voorlichting, campagnes en lotgenotencontact het taboe op zelfbeschadiging te doorbreken. Nicole ter Morsche (27) deelt die wens en heeft daarom eind 2015 ZEBRA Voorlichting opgericht, zodat ze in noordoost Nederland haar steentje kan bijdragen.

Door een heftig trauma in haar jonge kinderjaren had Nicole een sterk verminderd zelfbeeld en miste daardoor zelfvertrouwen. Ze begon zich in haar tienerjaren te beschadigen. Er volgden meerdere diagnoses, zoals PTSS, depressie en een dysthyme stoornis. Na acht lange jaren verschillende soorten therapie te hebben gevolgd, kan ze inmiddels zeggen dat het de laatste vijf jaar goed met haar gaat. Ook snijdt ze zichzelf al lange tijd niet meer. Inmiddels is ze moeder van twee zoons en zet ze haar ervaringsdeskundigheid in om lotgenoten bij te staan. Zo organiseert ze maandelijks verschillende activiteiten, zoals gespreksgroepen, themamiddagen, ouderavonden en af en toe een lotgenotenpicknick. Daarnaast geeft Nicole ook voorlichting aan artsen, verpleegkundigen en hulpverleners van de GGZ.

ZEBRA Nicole
Nicole, oprichter van ZEBRA Voorlichting.

‘ZEBRA staat voor Zelfbeschadiging Erkennen Begrijpen Reduceren & Accepteren,’ verduidelijkt Nicole. ‘Ook staat de naam symbool voor de littekens die achterblijven op de huid van mensen die te maken hebben gehad met zelfbeschadiging.’ Met ZEBRA Voorlichting wil ze verschillende doelgroepen aanspreken. ‘Ik hoop voor lotgenoten een steun te kunnen zijn door hun omgeving goed voor te lichten. Ik ben er namelijk van overtuigd dat als (GGZ) hulpverleners, medisch personeel (Spoedeisende Hulp en Huisartsenpost) en naasten of ouders meer begrijpen van zelfbeschadiging het onderwerp meer bespreekbaar wordt. Dat maakt ook het zoeken naar hulp toegankelijker. Daarnaast organiseer ik gespreksgroepen voor lotgenoten waarbij ik me vooral richt op ‘de positieve kant’. Dus hoe of waar zoek je hulp, hoe kun je herstellen en welke stappen wil je maken? ZEBRA Voorlichting biedt absoluut geen therapie, maar wel een luisterend oor en de mogelijkheid om ervaringen met elkaar te delen.

Voor naasten organiseer ik avonden waar zij hun ervaringen en zorgen kunnen delen en waar ik de koppeling leg tussen de ‘naaste’ en de ‘lotgenoot’. Ik kan namelijk als moeder enorm goed begrijpen waarom je alle mesjes uit de keukenla haalt op het moment dat je ontdekt dat je zoon of dochter zich snijdt. Maar als lotgenoot kan ik uitleggen hoe dat juist een gevoel geeft van ‘niet vertrouwd te worden’ en je daardoor nóg schuldiger te voelen. Daarnaast hoop ik met ZEBRA te bereiken dat zelfbeschadiging een onderwerp van gesprek kan en mag zijn. Vaak vinden mensen het nog maar een beetje eng of raar als ze er weinig mee te maken hebben gehad. Ik hoop te laten zien dat ik een aardige meid ben, met een gezin, een leuke baan, een mooie stichting én een verleden van zelfbeschadiging. Niet het stigma van de ‘gothic 13-jarige’ wat helaas nog vaak heerst in de maatschappij. Of dat het een probleem is van pubermeisjes. Terwijl er ook veel (jong)volwassenen kampen met deze problematiek én ook jongens!’

ZEBRA Nicole en zoontje
Nicole met haar zoontje. (Fotostudio Moname)

ZEBRA Voorlichting wil af van stigma‘Zelfbeschadiging is een ernstig symptoom van een onderliggende problematiek,’ legt Nicole uit. ‘Soms van ernstige trauma’s, soms van een persoonlijkheidsstoornis zoals borderline, maar ook van een depressie of bijvoorbeeld autisme. De onderliggende problemen kunnen enorm verschillen van elkaar. Maar wat mensen die zichzelf beschadigen vaak aangeven in de gespreksgroepen is dat zij allemaal kampen met schuldgevoelens en schaamte. Vaak niet eens naar zichzelf – hoewel ze hun eigen lichaam beschadigen – maar naar de omgeving. En dat is iets wat ik heel erg herken uit die tijd. Ik vond het vreselijk… voor mijn omgeving. Ik was constant bezig met ‘stoppen mezelf te beschadigen’ maar werkte ondertussen niet aan de onderliggende trauma’s en problematiek. Pas toen ik uiteindelijk het ‘stoppen met zelfbeschadiging’ los kon laten en de onderliggende problemen ging aanpakken, kwam er langzaam verbetering. En langzaamaan schoof de drang om mezelf te beschadigen steeds meer naar de achtergrond. Ik leerde om mezelf geven – iets wat ik NOOIT had gedacht te kunnen leren – en goed te zijn zoals ik ben. Mezelf te accepteren. In babystapjes, met heel veel terugvallen en moeilijke momenten, maar ik heb het geleerd. En dat is wat mensen die zichzelf beschadigen moeten weten. Je kan ervan herstellen, al lijkt het nog zo uitzichtloos. Het kan écht.’

Nicole is ervan overtuigd dat het onderwerp zelfbeschadiging meer uit de schaduw moet komen, omdat het nu vaak een onbesproken onderwerp blijft. ‘Mensen durven er niet naar te vragen,’ legt ze uit. ‘Zijn ze bang voor het antwoord? Of zijn ze bang om je te kwetsen? Ik heb liever dat mensen me de oren van mijn kop vragen, zodat ze beter snappen wat zelfbeschadiging inhoudt. Ik denk dat als mensen vaker horen over zelfbeschadiging – wat het voor mensen betekent, waarom mensen het doen en dat er veel problemen aan ten grondslag liggen – dat er meer begrip komt. Vaak zien mensen alleen de verwonding of littekens en hebben daar een oordeel over, terwijl ze niet het verhaal erachter kennen. Ook ik snap heel goed dat erg veel mensen die zichzelf beschadigen die openheid naar buiten niet willen of kunnen geven. Dat eerlijk zijn naar je omgeving moeilijk en eng is weet ik als geen ander. Toen ik er middenin zat, durfde ik ook absoluut niet wat ik nu doe qua openheid. En toch geeft het me nu ook een soort van rust. Dat ik nu ECHT mag zijn wie ik ben. Met mijn littekens.’

Praten, praten en nog eens praten moet het stigma op zelfbeschadiging verkleinen of zelfs de wereld uit helpen. ‘Zorg dat het onderwerp bespreekbaar wordt,’ vertelt Nicole overtuigd. ‘Zonder mensen ongevraagd te beladen met informatie ga ik het gesprek nu niet meer uit de weg. Als iemand vraagt hoe ik aan een litteken kom of waarom ik niet mee ga zwemmen, antwoord ik eerlijk. En vaak komt er dan een gesprek op gang. Als ik wel ga zwemmen en iemand staart me aan, ga ik met diegene in gesprek in plaats van me te schamen voor wie ik ben.’

ZEBRA Nicole 2
Nicole en haar eigen paard.

Nicole is vroeger zelf meerdere keren slecht behandeld op de Spoedeisende Hulp en Huisartsenpost. Dat varieerde van onverdoofd hechten, uitschelden, wegsturen tot brandwonden niet goed verzorgen of koelen. Haar advies is duidelijk: ‘Geef je grens aan! Je mag vragen om een andere hulpverlener. Je mag ze verplichten je te verdoven tijdens het hechten. Je mag behandeling eisen als ze je wegsturen. Probeer vooral bij jezelf te blijven en te omschrijven wat het met jou doet. Daarnaast is het belangrijk om misstanden te melden. Wij zijn MIND en de Landelijke Stichting Zelfbeschadiging hebben op 1 maart (Self Injury Awareness Day) ook aandacht besteed aan dit onderwerp en een meldpunt gestart naar de misstanden. Daarnaast mag je, als je slecht behandeld bent, een klacht indienen en ik kan dit zeker aanraden. Ik heb het nooit gedaan en daar heb ik achteraf in twee gevallen wel spijt van. Waarom? Omdat ik weet dat deze artsen later ook bij andere lotgenoten buiten het boekje zijn gegaan. Wellicht had een klacht van mij het verschil kunnen maken.’

Nicole hoopt tot slot dat haar verhaal anderen inspireert. ‘Ik doe ZEBRA niet alleen. Ik word gesteund door een bestuur met nog een andere lotgenoot en iemand die in de hulpverlening werkt. Daarnaast hebben we een aantal vrijwilligers die ons af en toe ondersteunen. Samen staan we sterk en samen kunnen we een verschil maken. Ik ben hersteld, ook al dacht ik dat dat nooit zou gebeuren. En van bepaalde diagnoses zal ik niet afkomen. Zo merk ik nog steeds sporadisch dat ik last heb van de dysthyme dagen. Maar ik weet wel hoe ik er nu mee om moet gaan.’


Zelfbeschadiging

De term ‘zelfbeschadiging’ is de vertaling van het Engelse ‘self-harm’ en omvat alle gedragingen die verwondingen/letsel aan de eigen huid of het lichaam toebrengen zonder de intentie te hebben het leven te willen beëindigen. Hierbij kun je denken aan snijden, branden, krassen, krabben, maar ook aan haren trekken, hoofdbonken, voorwerpen in het lichaam brengen of schadelijke stoffen innemen. Zelfbeschadiging is een uiting van psychische pijn, boosheid of verdriet en komt vaker voor dan je denkt. De handeling is op de persoon zelf gericht en niet op anderen. Ieder jaar komen in Nederland rond de 15.000 mensen die zichzelf beschadigen terecht op de Spoedeisende Hulp van een ziekenhuis.

(Bron: Landelijke Stichting Zelfbeschadiging)

Elke maand brengen wij een nieuwsbrief uit. Wilt u deze in uw email ontvangen? Klik dan hier

Hier lees je de nieuwsbrief van de maand juli 2017,

Help ons!

Wil jij helpen om de taboes op zelfbeschadiging te doorbreken? Heb jij een goed idee of wil jij iets voor de stichting doen? Laat het ons weten.

Social Media

Deel onze berichten op social media en tip ons over berichten die wij zouden moeten delen.

Neem contact op
Doneer

Het opzetten van de stichting gepaard gegaan met hoge kosten en hebben wij nog geen aanspraak kunnen doen op fondsen en subsidies. Wij zijn dan ook erg blij met donaties.

Donateur worden
Vrijwilliger worden

Heb jij (zelf of in je omgeving) te maken gehad met zelfbeschadiging en wil jij je inzetten om taboes te doorbreken? Stuur je motivatie naar ons toe!

Solliciteer nu

Contact

Wij proberen uw bericht zo spoedig mogelijk te beantwoorden. Voor het boeken van voorlichtingen of lezingen vragen wij u uw telefoonnummer in het bericht te vermelden zodat wij contact met u op kunnen nemen om een datum af te stemmen.